Familievetes aan de onderhandeltafel

Heerst er onvrede binnen het familiebedrijf? Is niet meer samen ondernemen de enige uitweg die de betrokkenen nog zien? Neem dan een adviseur in de arm, elke partij een ander. Dat adviseert Gijs Veenhuijsen.

Een advies: neem een adviseur in de arm
Ik ben een adviseur, dat weet u allemaal. Ook ik moet zorgen dat de schoorsteen blijft roken. Toch zijn heus niet al mijn opmerkingen erop gericht mezelf in een goed daglicht te stellen. Zoals deze: Als er binnen het familiebedrijf onvrede ontstaat en de betrokken partijen zijn er zeker van dat de enige uitweg is niet samen verder te ondernemen, neem dan... EEN ADVISEUR IN DE ARM! Elke partij een ander.

Goede adviseurs geven u gerust de ruimte voor emoties en dergelijke. Ze inventariseren en vertalen uw wensen en leggen ze zonder veel omhaal neer in het onvermijdelijke onderhandelproces.

Emoties kunnen hoog oplopen
Als een ruzie op zijn hoogtepunt is – en u wist echt nog niet dat hoogtepunten zo lang konden duren - dan is alles moeilijk. Opeens blijkt Kramers Duitse woordenboek, dat ogenschijnlijk al enige tijd op een plank lag te verstoffen, voor meerdere personen van enorme emotionele waarde.

Het blijkt ineens meer dan belangrijk dat de voorraad niet € 28.731 waard is, maar € 26.265. Daar gaat het natuurlijk helemaal niet om, maar dat zijn manieren om je voormalig mede-ondernemer/broer dwars te zitten. Zelf oplossen is veel te moeilijk of zelfs onmogelijk, dat duurt dus eeuwig.

Adviseurs kunnen afstand nemen
Uw adviseur kan op zijn beurt niet meegaan in de ontstane atmosfeer, dat is voor hem dan weer te moeilijk. Hij weet niet dat u het Kramers Duitse woordenboek voor uw 13e verjaardag hebt gekregen, van die tante die ook altijd van die lekkere kiwi's voor u meenam. Voor hem is het gewoon een reeds lang afgeschreven onderdeel van de boedel, waarde: € 0!

Die voorraad, tja, dat is gewoon een balanspost. Weliswaar met een waarde, maar niet echt een omvangrijke waarde. Dat ronden we dus af op het gemiddelde. Zaken van echte waarde worden getaxeerd en over de goodwill wordt onderhandeld op basis van verschillende redelijke berekeningen.

Zo schiet het al lekker op.

U heeft tijd om na te denken
U probeert intussen de zaken enigszins normaal te laten draaien, tenminste als u (beoogd) voortzetter van de onderneming bent. Terwijl de adviseurs aan de slag zijn, bedenkt een van de strijdende partijen in de tussentijd dat je er inderdaad ook enigszins objectief naar kunt kijken, naar zo'n onderneming.

De andere komt tot inzien dat de ruzie niet zó uit de hand mag lopen dat de zeventien personeelsleden ook nog brodeloos worden en er allerlei andere mensen diep teleurgesteld raken.

En als beide kemphanen dan vervolgens ook nog eens de nota's van de diverse adviseurs gaan optellen, blijkt dat heel zalvend te kunnen werken. Dat laatste had ik in mijn jonge jaren nooit gedacht, maar zo kan het inderdaad lopen.

Toch samen een oplossing vinden
Opeen zit je rond de tafel en 'wil men er uitkomen'. Uiteraard niet zonder slag of stoot, maar alternatieven liggen nu eenmaal niet voor het oprapen. Aftikken, wonden likken en verder leven. Dat kan ook.

Nadenken over de manier waarop de bedrijfsovergang zo fiscaal vriendelijk mogelijk kan verlopen en de kemphanen laten delen in deze 'overwinning' op de altijd aanwezige angstgegner die de belastingdienst nu eenmaal is, kan de laatste plooien gladstrijken.

Zorg wel dat elk detail aan het einde op papier staat en door iedereen wordt gelezen, begrepen én getekend. Want van nakaarten gaat het niet meer komen. De gezamenlijke gezinsuitjes zijn namelijk definitief van de baan.

Dat is de tol van "De Grote Kladderadatsch".

Bron: De Zaak

Tags: Vete, Familiebedrijf, ondernemer, onderhandelen, mkb